Sütten Oluşan Irmağa Rastladığın Zaman Gel

Aytalen · 05-06-2011

YAŞLI BİR ŞEYH, kendisinden icâzet isteyen müridine, henüz yeteri kadar olgunlaşmadığını ve insanları irşad etmek için farklı gözlere sahip olması gerektiğini söylemiş. Delikanlı, bu sözleri pek anlamamış. Ona göre gözleri çok keskinmiş ve her şeyi görüyormuş. Bu yüzden de rahatsızmış duyduklarından.

Yaşlı adam, durumu fark ederek:

— Peki o zaman, demiş. Git ve dünyayı dolaş. Ne zaman sütten oluşan bir ırmağa rastlarsan, o zaman yanıma gel, icâzet vereceğim.

Kendisini bir masal kahramanına benzeten delikanlı, ağzına sütten başka içecek koymayan şeyhinin böyle bir ırmağı rüyasında gördüğünü zannetse de, o güne kadar aldığı terbiye gereğince: “bu işte bir hikmet vardır” deyip yola koyulmuş. Dere tepe düz gitmiş günler boyu. Her önüne çıkana, o ırmağı sorarak.

Genç adamın aradığı şeyi duyanlar, ona bir meczup gözüyle bakmaya başlamışlar. Ve “ne de olsa tekkedendir” diyerek hoş görmüşler. Böylelikle aylar geçmiş aradan.

Delikanlı, geri dönmek istemiyormuş. Eğer ırmak gerçekse, onu bulma ümidini kaybettiğinden, şeyhin yüzüne bakmaktan utanıyormuş. Ama ırmak bir hayâl mahsulüyse, bu sefer de şeyhe güven duymayacakmış.

Genç mürit, günler boyu kara kara düşünmüş. İşin içinden bir türlü çıkamıyormuş. Sonunda, farklı gözlere sahip olmaktan ve hayalî bir ırmağı aramaktan vazgeçmiş. Her halde eve dönmek, en iyisiymiş. Babasıyla birlikte çiftçilik yapar, hayvanları sağmasına yardım edermiş.

Delikanlı, en nihayet evin yolunu tutmuş. Ve kestirme olsun diye, dağa tırmanmış. Fakat üç dört gün boyunca bir şey yemediğinden, biraz sonra nefes nefese kalmış. Başı bir değirmen taşı gibi dönmeye, gözleri de kararmaya başlamış. Aceleyle sağa sola bakınmış. Bir ağacın altında, yaşlı bir adam varmış. İlerde de birkaç tane koyunla kuzu.

Son bir gayretle oraya yöneldiğinde, adam sanki onu bekler gibiymiş. Heybesindeki her şeyi önüne koymuş, “buralarda ne işin var?” diye sorarken.

Delikanlı suskun kalmış, gıybet olmasın diye. Ne bir ırmaktan bahsetmiş, ne de iyice yaşlanan tekke şeyhinden. “Farklı gözler”den söz açmış, gözlerini ihtiyardan kaçırıp.

Yaşlı adam, yumuşacık bir sesle:

— İlk bakışta bütün gözler aynıdır, demiş. Ne yazık ki çoğu sadece bakar. “Farklı “gözler” çok azdır, onlar görürler.

Delikanlı, bakmakla görmenin aynı şeyler olmadığını anlamış ama, bir kaç örnek beklemiş ihtiyardan.

Yaşlı adam, sanki onun kalbini okur gibi:

— Biraz önce ne yedin? diye sormuş. Ne gördün yemeğinde?

Delikanlı tek tek saymış: biraz ekmek, biraz peynir, zeytin ve soğan diye..

— Sen sadece bakmışsın, demiş ihtiyar. Eğer dikkat etseydin, senin gibi milyarlarca insanın ve sayısız canlının aynı anda beslendiğini görecek ve bu muhteşem ziyafeti vereni bulacaktın.

Delikanlı, çok şaşırmış duyduklarına. Gözlerinden bir perde kalkmış sanki.

Yaşlı adam:

— Biraz önce ayakların titriyordu değil mi? diye sormuş. Başın da dönüyordu. Ama şimdi şifa buldun. Belki de aynı anda, senin gibi milyonlarca canlı da şifa buldu. Eğer biraz farklı gözle baksaydın, bu dünyanın mükemmel bir hastane olduğunu anlar ve şifa veren kudretin büyüklüğünü görürdün.

Bir perde daha kalkmış, genç müridin gözünden.

Yaşlı adam, yavrusunu emziren bir koyun göstererek:

— Süt emen bir kuzuya baktığında, insanlar dahil, bütün yavrulu annelere hediye edilen sütü düşünmelisin, diye devam etmiş. O taktirde birkaç yudumcuk değil, belki sütten bir ırmak göreceksin. Belki de bir süt nehri.

Delikanlı, daha fazla dayanamamış. Çimenlerin üzerine yığılmış titreyerek. Bir ırmağı andıran yaşlarla temizlemiş, yıllar boyu kör olan gözlerini.

Biraz sonra veda etmek istemiş ihtiyara. Boynuna sarılmak için yanına gittiğinde, küçük bir çocuk gibi şaşırarak bağırmış. Karşısındaki kişi, tekkedeki şeyhiymiş.

Yaşlı adam, onu şefkatle kucaklarken:

— Seni asla bırakmazdım evlâdım, demiş. Benim şeyhim de beni terk etmemişti.

**uveysi.x** · 05-06-2011

Eline sağlık Aytalen, çok güzel ve ibretli bir kıssa...

**avelmi321** · 05-06-2011

Çok beğendim yazını Aytalen kardeşim Herşeyin SOnucu Allah Sevgisine çıkıyor.

**dahası var** · 05-06-2011

böyle hikayaler hoşuma gidiyor,insanı düşünmeye derinleşmeye sevkediyor

Konu Bilgileri
	Konu Başlığı Sütten Oluşan Irmağa Rastladığın Zaman Gel	Konudaki Cevap Sayısı 3
	Şuan Bu Konuyu Görüntüleyenler	Görüntülenme Sayısı 95

05-06-2011	#1
Aytalen Banned Üyelik tarihi: Jun 2008 Mesajlar: 4.018 Tecrübe Puanı: 0 Rep Puanı : 107 Rep Derecesi : Ettigi Tesekkür: 4154 Aldigi Tesekkür: 2318	Sütten Oluşan Irmağa Rastladığın Zaman Gel YAŞLI BİR ŞEYH, kendisinden icâzet isteyen müridine, henüz yeteri kadar olgunlaşmadığını ve insanları irşad etmek için farklı gözlere sahip olması gerektiğini söylemiş. Delikanlı, bu sözleri pek anlamamış. Ona göre gözleri çok keskinmiş ve her şeyi görüyormuş. Bu yüzden de rahatsızmış duyduklarından. Yaşlı adam, durumu fark ederek: — Peki o zaman, demiş. Git ve dünyayı dolaş. Ne zaman sütten oluşan bir ırmağa rastlarsan, o zaman yanıma gel, icâzet vereceğim. Kendisini bir masal kahramanına benzeten delikanlı, ağzına sütten başka içecek koymayan şeyhinin böyle bir ırmağı rüyasında gördüğünü zannetse de, o güne kadar aldığı terbiye gereğince: “bu işte bir hikmet vardır” deyip yola koyulmuş. Dere tepe düz gitmiş günler boyu. Her önüne çıkana, o ırmağı sorarak. Genç adamın aradığı şeyi duyanlar, ona bir meczup gözüyle bakmaya başlamışlar. Ve “ne de olsa tekkedendir” diyerek hoş görmüşler. Böylelikle aylar geçmiş aradan. Delikanlı, geri dönmek istemiyormuş. Eğer ırmak gerçekse, onu bulma ümidini kaybettiğinden, şeyhin yüzüne bakmaktan utanıyormuş. Ama ırmak bir hayâl mahsulüyse, bu sefer de şeyhe güven duymayacakmış. Genç mürit, günler boyu kara kara düşünmüş. İşin içinden bir türlü çıkamıyormuş. Sonunda, farklı gözlere sahip olmaktan ve hayalî bir ırmağı aramaktan vazgeçmiş. Her halde eve dönmek, en iyisiymiş. Babasıyla birlikte çiftçilik yapar, hayvanları sağmasına yardım edermiş. Delikanlı, en nihayet evin yolunu tutmuş. Ve kestirme olsun diye, dağa tırmanmış. Fakat üç dört gün boyunca bir şey yemediğinden, biraz sonra nefes nefese kalmış. Başı bir değirmen taşı gibi dönmeye, gözleri de kararmaya başlamış. Aceleyle sağa sola bakınmış. Bir ağacın altında, yaşlı bir adam varmış. İlerde de birkaç tane koyunla kuzu. Son bir gayretle oraya yöneldiğinde, adam sanki onu bekler gibiymiş. Heybesindeki her şeyi önüne koymuş, “buralarda ne işin var?” diye sorarken. Delikanlı suskun kalmış, gıybet olmasın diye. Ne bir ırmaktan bahsetmiş, ne de iyice yaşlanan tekke şeyhinden. “Farklı gözler”den söz açmış, gözlerini ihtiyardan kaçırıp. Yaşlı adam, yumuşacık bir sesle: — İlk bakışta bütün gözler aynıdır, demiş. Ne yazık ki çoğu sadece bakar. “Farklı “gözler” çok azdır, onlar görürler. Delikanlı, bakmakla görmenin aynı şeyler olmadığını anlamış ama, bir kaç örnek beklemiş ihtiyardan. Yaşlı adam, sanki onun kalbini okur gibi: — Biraz önce ne yedin? diye sormuş. Ne gördün yemeğinde? Delikanlı tek tek saymış: biraz ekmek, biraz peynir, zeytin ve soğan diye.. — Sen sadece bakmışsın, demiş ihtiyar. Eğer dikkat etseydin, senin gibi milyarlarca insanın ve sayısız canlının aynı anda beslendiğini görecek ve bu muhteşem ziyafeti vereni bulacaktın. Delikanlı, çok şaşırmış duyduklarına. Gözlerinden bir perde kalkmış sanki. Yaşlı adam: — Biraz önce ayakların titriyordu değil mi? diye sormuş. Başın da dönüyordu. Ama şimdi şifa buldun. Belki de aynı anda, senin gibi milyonlarca canlı da şifa buldu. Eğer biraz farklı gözle baksaydın, bu dünyanın mükemmel bir hastane olduğunu anlar ve şifa veren kudretin büyüklüğünü görürdün. Bir perde daha kalkmış, genç müridin gözünden. Yaşlı adam, yavrusunu emziren bir koyun göstererek: — Süt emen bir kuzuya baktığında, insanlar dahil, bütün yavrulu annelere hediye edilen sütü düşünmelisin, diye devam etmiş. O taktirde birkaç yudumcuk değil, belki sütten bir ırmak göreceksin. Belki de bir süt nehri. Delikanlı, daha fazla dayanamamış. Çimenlerin üzerine yığılmış titreyerek. Bir ırmağı andıran yaşlarla temizlemiş, yıllar boyu kör olan gözlerini. Biraz sonra veda etmek istemiş ihtiyara. Boynuna sarılmak için yanına gittiğinde, küçük bir çocuk gibi şaşırarak bağırmış. Karşısındaki kişi, tekkedeki şeyhiymiş. Yaşlı adam, onu şefkatle kucaklarken: — Seni asla bırakmazdım evlâdım, demiş. Benim şeyhim de beni terk etmemişti. Share Share this post on Digg Del.icio.us Technorati Twitter

05-06-2011	#2
uveysi.x Aktif Üye Üyelik tarihi: Jan 2009 Mesajlar: 189 Tecrübe Puanı: 5 Rep Puanı : 10 Rep Derecesi : Ettigi Tesekkür: 566 Aldigi Tesekkür: 55	--->: Sütten Oluşan Irmağa Rastladığın Zaman Gel Eline sağlık Aytalen, çok güzel ve ibretli bir kıssa... Share Share this post on Digg Del.icio.us Technorati Twitter

05-06-2011	#3
avelmi321 Tecrübeli Üye Üyelik tarihi: Dec 2010 Mesajlar: 643 Tecrübe Puanı: 8 Rep Puanı : 12 Rep Derecesi : Ettigi Tesekkür: 676 Aldigi Tesekkür: 238	--->: Sütten Oluşan Irmağa Rastladığın Zaman Gel Çok beğendim yazını Aytalen kardeşim Herşeyin SOnucu Allah Sevgisine çıkıyor. Share Share this post on Digg Del.icio.us Technorati Twitter

05-06-2011	#4
dahası var Amatör Üye Üyelik tarihi: May 2011 Mesajlar: 58 Tecrübe Puanı: 2 Rep Puanı : 10 Rep Derecesi : Ettigi Tesekkür: 8 Aldigi Tesekkür: 20	--->: Sütten Oluşan Irmağa Rastladığın Zaman Gel böyle hikayaler hoşuma gidiyor,insanı düşünmeye derinleşmeye sevkediyor Share Share this post on Digg Del.icio.us Technorati Twitter

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)

Seçenekler	Arama
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder	Arama: Gelişmiş arama yap
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç