Kimin İçiniz? Ne İçiniz?

Aytalen · 08-10-2010

Ab-ı hayat kaynağına yönelen canlar gökyüzünün yücelerini isterler. Allah'tan gayrı şeyler, anlamsız, abes ve manasız gelir. “O'ndan gayri ne varsa zaten yok” derler.

Hz. Mevlâna buyuruyor;

“Senin yüzünü görmedikten sonra, varsayalım ki yüzlerce dünya görmüşüm,

Ne çıkar?

Güzelliğini kimlere sorayım senin, say ki herkese sormuşum,

Kim anlatacak?

Sana kavuşmadıktan sonra tut ki cennette ebedîyim, hurilerle eşim, devlet yâr olmuş bana,

Ne çıkar bunlardan?

Ayrılık bulutu senin ay yüzünü örttükten sonra, o bulut tut ki başıma inciler mücevherler yağdırmış,

Ne kârım olur bundan?

Şu aşağılık büyücü karı olan dünya madem ki yok olup gidecek birgün,

tahtını bahtını dünya hazinelerini bana bağışlamışlar kabul et,

Ne olur ki yâni?

Senin aşkın yüzünden bütün dünya beni kötülese pervam olmaz,

Say ki gerçek hakkında yüzlerce yalan söylenmiş,

Ne önemi olur bunların?”

“Can bahşedenin fermânını tutmayanın canına ekmek neye yarar?”

Gönlümüzü ısıtan ve ışıtan, can ateşini dünya hayatında kim bulmuştur? Vefa arayabilir misiniz? Vefa bulabilir misiniz? Allahsız o sahte mutluluklar kişiyi rüzgarın savurduğu çer çöpe çevirir. Allah'tır her dirinin zevki ve neş'esi.

Hz. Mevlâna buyuruyor;

“Küle döndüm amma közde yanmadım, bir gönül ki böyle yanar sanmadım, pınarlardan içtim içtim kanmadım,

Anladımki susuzluğum sanadır.

Kuluna hem yoldaş arkadaş verdin, hem ana hem baba hem kardaş verdin, sofrasına ekmek verdin aş verdin,

Anladım ki bu açlığım sanadır.

Yollarına ömür serdim dolaştım, toz toprağa çamurlara bulaştım, en sonunda menzilime ulaştım,

Anladım ki bu çileler sanadır.

Yollar gördüm aşk peşine düşeli, eğri doğru dönemeçli köşeli, yollar gördüm sabırtaşı döşeli,

Anladım ki bütün yollar sanadır.

Kullar gördüm semaya el açmada, bin vecd ile bedenden vazgeçmede, kullar gördüm yücelerde uçmada,

Anladım ki tüm secdeler sanadır.

Vicdanımı karalarla bağladım, yaralarım haram ile dağladım, pişman olup yıllar yılı ağladım,

Anladım ki gözyaşlarım sanadır.

Herşey döne döne sana gitmede, yıldızların bile ömrü bitmede, tüm kainat hamdü sena etmede,

Anladım ki bu dönüşler sanadır.”

“A benim canım, can istemişsin, işte buracıktayım ben, işte buracıkta canım, sana feda olmayacak canı tut da, cehennemin taa dibine at!”

Filiz Konca

Konu Bilgileri
	Konu Başlığı Kimin İçiniz? Ne İçiniz?	Konudaki Cevap Sayısı 0
	Şuan Bu Konuyu Görüntüleyenler	Görüntülenme Sayısı 70

08-10-2010	#1
Aytalen Banned Üyelik tarihi: Jun 2008 Mesajlar: 4.017 Tecrübe Puanı: 0 Rep Puanı : 107 Rep Derecesi : Ettigi Tesekkür: 4156 Aldigi Tesekkür: 2320	Kimin İçiniz? Ne İçiniz? Ab-ı hayat kaynağına yönelen canlar gökyüzünün yücelerini isterler. Allah'tan gayrı şeyler, anlamsız, abes ve manasız gelir. “O'ndan gayri ne varsa zaten yok” derler. Hz. Mevlâna buyuruyor; “Senin yüzünü görmedikten sonra, varsayalım ki yüzlerce dünya görmüşüm, Ne çıkar? Güzelliğini kimlere sorayım senin, say ki herkese sormuşum, Kim anlatacak? Sana kavuşmadıktan sonra tut ki cennette ebedîyim, hurilerle eşim, devlet yâr olmuş bana, Ne çıkar bunlardan? Ayrılık bulutu senin ay yüzünü örttükten sonra, o bulut tut ki başıma inciler mücevherler yağdırmış, Ne kârım olur bundan? Şu aşağılık büyücü karı olan dünya madem ki yok olup gidecek birgün, tahtını bahtını dünya hazinelerini bana bağışlamışlar kabul et, Ne olur ki yâni? Senin aşkın yüzünden bütün dünya beni kötülese pervam olmaz, Say ki gerçek hakkında yüzlerce yalan söylenmiş, Ne önemi olur bunların?” “Can bahşedenin fermânını tutmayanın canına ekmek neye yarar?” Gönlümüzü ısıtan ve ışıtan, can ateşini dünya hayatında kim bulmuştur? Vefa arayabilir misiniz? Vefa bulabilir misiniz? Allahsız o sahte mutluluklar kişiyi rüzgarın savurduğu çer çöpe çevirir. Allah'tır her dirinin zevki ve neş'esi. Hz. Mevlâna buyuruyor; “Küle döndüm amma közde yanmadım, bir gönül ki böyle yanar sanmadım, pınarlardan içtim içtim kanmadım, Anladımki susuzluğum sanadır. Kuluna hem yoldaş arkadaş verdin, hem ana hem baba hem kardaş verdin, sofrasına ekmek verdin aş verdin, Anladım ki bu açlığım sanadır. Yollarına ömür serdim dolaştım, toz toprağa çamurlara bulaştım, en sonunda menzilime ulaştım, Anladım ki bu çileler sanadır. Yollar gördüm aşk peşine düşeli, eğri doğru dönemeçli köşeli, yollar gördüm sabırtaşı döşeli, Anladım ki bütün yollar sanadır. Kullar gördüm semaya el açmada, bin vecd ile bedenden vazgeçmede, kullar gördüm yücelerde uçmada, Anladım ki tüm secdeler sanadır. Vicdanımı karalarla bağladım, yaralarım haram ile dağladım, pişman olup yıllar yılı ağladım, Anladım ki gözyaşlarım sanadır. Herşey döne döne sana gitmede, yıldızların bile ömrü bitmede, tüm kainat hamdü sena etmede, Anladım ki bu dönüşler sanadır.” “A benim canım, can istemişsin, işte buracıktayım ben, işte buracıkta canım, sana feda olmayacak canı tut da, cehennemin taa dibine at!” Filiz Konca Share Share this post on Digg Del.icio.us Technorati Twitter

Seçenekler	Arama
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder	Arama: Gelişmiş arama yap
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)